Een intuïtieve tekenavond in Zwolle

Het mooie bij intuïtief tekenen is dat er op een makkelijke manier via je tekenhand onbewuste zaken naar boven komen, die dan zomaar op je tekenvel belanden. Bij intuïtief tekenen hoef je niet te kunnen tekenen, omdat tekentechniek onbelangrijk is. De tekening wordt een spiegeling van jou zelf en je issues van dit moment. Met kleurpotloden of bijenwaskrijt laat je ongemerkt heel wat van jezelf zien. De creatief coach die zich hierin gespecialiseerd heeft kan de tekening duiden en in samenspraak met jou de tekening lezen.

Een huis – boom – beest – mens tekening

Pas geleden heb ik met een groepje vrouwen een tekenavond in Zwolle gehouden. Als opdracht heb ik de dames gevraagd een ‘Huis-boom-beest-mens tekening’ te maken. Ooit heb ik er zelf ook zo één gemaakt. Zie afbeelding. Over zo’n tekening kan een tekencoach een uur en nog langer praten.

Uitleg van de tekening

Het huis
Ik wilde een boerderij als huis tekenen, maar toen de tekening later in de groep werd besproken zag ik ineens dat het helemaal geen boerderij was. Ik had een heel groot huis getekend. Als zoiets gebeurt, dat je dus iets anders tekent dan je bedoeling was, dan zit daar een spanningsveld. Je hebt een verlangen, maar kunt er niet bij om wat voor reden dan ook. Hier zit een hulpvraag verborgen.

Een ander punt is wat het huis eigenlijk symboliseert. Is het je er inderdaad om te doen zo’n groot huis te bewonen? Dat kan, maar het kan natuurlijk ook dat je behoefte hebt om te groeien. Van boerderij naar groot huis. De vraag is hoe je je wens omzet in werkelijkheid. De tekening kan je helpen op de goede weg te raken.

De boom

De boom staat voor je psychische gesteldheid. De wortels geven aan of je goed geaard bent, sta je goed in de realiteit? De stam is je gevoel. Stroomt het lekker of is het maar een dunnig stammetje? De kruin verbeeldt je denken, je fantasie, je dromen.

Het dier

Mijn dier werd een haas. Hij is iets uit verhouding met de rest van de tekening, iets te groot. ‘Maak hem maar wat kleiner.’ Kijk verder naar de functies en eigenschappen van het dier. Welke functie vervult het dier voor de mens en wat is zijn functie in het eco-systeem? Hoe is zijn vacht? Voelt die lekker zacht aan of is-ie stug…. Bij de haas is vooral zijn snelheid van belang. Maar mijns inziens ook dat hij bejaagd wordt. Een haas heeft grote oren, kan goed luisteren. Mijn haas is behoorlijk alert. ‘Hoort hij het nou goed of niet?’

Mens

Dit is je zelfbeeld, zoals trouwens alles in de tekening jou zelf weerspiegelt. De jonge vrouw die ik getekend heb staat er vrolijk bij. Ze wijst met haar handen uitnodigend naar de toekomst (toekomst = rechts). Het lijkt wel of ze iets uit schopt, een soort klompschoen. De zon (God, kosmos) staat recht boven haar. Iemand uit de groep vond de jurk die ze aanheeft net een jasschort uit de jaren vijftig, een soort werkvrouw. Of is het eerder een deftig gewaad? Tekentaal is niet altijd eenduidig.

Zie je dat er veel op zo’n tekening is te zien? En dan heb ik nog maar de helft verteld! Woon je in Zwolle en heb je zin in een tekensessie? Meld je aan en zodra er weer een tekenavond is dan hoor je van me.

Chronisch vermoeid zijn

Het chronisch vermoeidheidssyndroom ME is erkend als ziekte. Eindelijk! Lang hebben de medici gedacht dat het allemaal maar tussen je oren zat en daarmee dus onzin. Het lijkt me geen pretje om voortdurend extreem moe te zijn en dan bovendien nog allerlei deskundigen om je heen te hebben die er niet in geloven. Dat is dan op twee fronten vechten tegen de bierkaai.

Ook als je niet direct in de zware ME categorie valt kun je toch last hebben van altijd moe zijn, chronische vermoeidheid op een wat draagbaarder niveau. Maar het is vervelend genoeg en kan je leven behoorlijk vergallen. Hier kom je dan op mijn terrein als therapeutisch begeleider. Want hoe kom je aan die vermoeidheid?

Het kan goed zijn dat je iets traumatisch wat ooit in je leven gebeurd is wegdrukt. Gebeurd is gebeurd, er is nu niets meer aan te doen! Het leven gaat door, nietwaar? De kwestie blijft daarmee onverwerkt en gaat ergens, heel diep in jouzelf, zijn eigen leven leiden. Het steeds maar wegdrukken kost eindeloos veel energie. Vind je het dan nog gek dat je steeds zo moe bent?

 

De kwestie is weliswaar onbespreekbaar geworden, maar wil toch gezien worden. Jammer voor jou en de jouwen, maar dit addertje zal vroeg of laat weer de kop opsteken. Helaas! Een woekerend, sluipend en zo goed als onzichtbaar ding dat aandacht vraagt en gezien wil worden. Is het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks, in de vorm van een ziekte bijvoorbeeld. Het kan ook zijn dat er een willekeurige aanleiding is waardoor je geraakt wordt en al je oude en nieuwe verdriet, het hele pakket zogezegd, in een keer naar buiten stroomt.

Het wordt tijd dat je serieus aandacht aan al die oude, onverwerkte rommel gaat geven. Het is tijd dat je jezelf bevrijdt van je sores. Kan dat dan? Ja, dat kan. Ik beweer niet dat er altijd een snelle oplossing voorhanden is. Mijns inziens helpt het al veel als je je bewust bent van wat er zich in jouzelf afspeelt. Dat zal je helpen om goede keuzes te maken. Ik denk dat hoe meer je je bewust bent van je kwetsbaarheid en ook van je talenten, hoe meer je in harmonie komt. Met je eigen eigen leven en daarmee met het grote alomvattende leven. Mooi, vind je niet?

Familietherapie: Ik wil in mijn eigen hoofd wonen

Tara Westover

Er is een prachtige autobiografie verschenen met familietherapeutische trekjes! Tara Westover groeide op in een Mormoonse familie in de VS. Vanaf het moment dat ze als wilskrachtige puber besloot om buiten de gemeenschap om onderwijs te volgen, begonnen de moeilijkheden met haar familie. Ze brak uit haar geestelijke (en soms ook letterlijke) gevangenschap en trok de wereld in. Op eigen kracht kwam ze terecht aan de universiteit van Cambridge. Ze brak met haar ouders en broer en ging haar eigen weg. Wat dat voor haar teweeg bracht beschrijft ze in haar boek ‘Leerschool’, dat inmiddels een wereldwijde hit geworden is.

‘Lang heb ik mezelf met woede tegen mijn familie beschermd. Woede die doorsijpelde in al mijn relaties.’

Tara: ‘Ik dacht dat ik moeite zou hebben met de nare herinneringen, zoals mishandeling. Maar juist bij dingen die ik mis uit mijn kindertijd begon het te haperen. De natuur rond ons huis in het voorjaar, het gepraat en gelach van mijn moeder als zij met kruiden in de weer was. Het kostte me minder moeite te accepteren dat mijn broer me heeft mishandeld, dan toe te geven dat ik mooie dingen heb verloren.’

 

Tara Westover
Leerschool
Uitg. De Bezige Bij
399 blz.

Eerste blog

1 maart 2018 Een nieuwe website!

Vandaag heeft de webbouwer, Karin van de Brake, mijn site opgeleverd. Een mooie datum, 1 maart. Op naar de lente! Het maken van de site had ze zo voor elkaar.

Mijn besluit om met de coachingspraktijk van start te gaan is eigenlijk een reis langs al je chakra’s. Het begint met een idee, 7e chakra, nog zwevend in de ruimte. Ik had meerdere ideeën over de coachingspraktijk. Welke kies je wel en welke niet? Hoe zou ik vorm aan mijn praktijk gaan geven? Deze gedachten horen bij het 6e chakra, je derde oog, het is je intuïtie. Daarna komt het 5e chakra, het uiten, er bekendheid aan geven in je omgeving. Gaan staan voor wat je wilt: het begeleiden van anderen die wel wat hulp kunnen gebruiken omdat het niet zo goed met ze gaat (4e ofwel het hartchakra). Dan komt het 3e chakra, de zonnevlecht, de kracht die je ontwikkelt om een idee om te zetten in realiteit. Langzaam gaat het plan aarden, je houdt ervan, gaat je er steeds meer mee verbinden, 4e en 2e chakra; en dan komt het werkelijke neerzetten, je 1e of basischakra. Hoera, er is een kind geboren!